Mexico, Mexihiiiiiiiiicoo!

Alweer een postie van ons Ankie :).

ZONDAG 7 JUNI

Op zondag vertrok tia naar Mexicostad voor haar werk, ze zou er tot maandag blijven. Dus voor te vertrekken kwam ze nog even dag zeggen en zei tio (die haar ging wegdoen naar de luchthaven) dat hij mij zou bellen en dat we naar Huimangillo zouden gaan. Dus ik zat heel de dag te wachten en ik kreeg maar geen telefoontje! Ik had wel iets boeienders te doen dan te wachten, en even later stond ik in de cinema met Jorge en een paar van zijn rugbyvrienden. Ze wilden gaan poolen, dus gingen we allemaal naar Fun City. Daar zat dan de helft van de UVM (mijn school), want er was een activiteit aan de gang van Chica UVM. Even later toen ik helemaal verveeld was (de jongens waren nu niet echt zo’n boeiend gezelschap), liep ik terug naar de cinema om een taxi te nemen, maar ik kwam Gama tegen, en we besloten een film te gaan zien. Eerst gingen we nog taco’s eten, want we hadden allebei nog niet gegeten. Omdat de film pas een uur later zou beginnen, gingen we nog even terug naar Fun City, waar Gama naar Irenia (die meedoet voor Chica UVM) ging en ik naar Jorge liep om hem te zeggen dat ik naar de film zou gaan.

En dan gingen we naar de film ‘Wolverine’ kijken, en net voor die begon, kwam ook Jorge nog binnenlopen. Na de film ging ik nog even mee naar Jorge thuis, want zijn mama wilde dat hij naar huis kwam.

En dan ging ik zelf ook naar huis.

MAANDAG 8 JUNI

Op maandag maakten ze mij per ongeluk niet wakker, en kwam ik pas aan op school om 10.10, de speeltijd was juist bijna gedaan. Na school ging ik nog even met Sam, Idali, Martha en Caro naar Caro’s huis omdat ze daar huiswerk gingen maken.

Daarna wilde ik naar mijn dansles gaan, maar ik was in slaap gevallen. Even later belde David ook nog eens om te vragen wat ik aan het doen was, dus ik zei ‘niets’. Hij was namelijk Jorge gaan afzetten bij de rugby (die ongeveer dicht bij mijn huis is) en verveelde zich. Dus nodigde hij mij uit om naar de kleine puppy’s te gaan kijken die bij hem thuis geboren waren. Ze zagen er echt superlief en klein uit en konden hun oogjes nog niet opendoen!

Ik meldde mij ook meteen even aan op internet bij hem thuis, want de halve wereld had mij precies nodig, zoveel mails had ik.

Even later gingen we Jorge ophalen en brachten ze mij maar naar huis. Net toen ik mij pyjama had aangedaan, kwam ook tia terug thuis. Ze had donuts meegebracht en dus aten we allemaal samen donuts.

Die trouwens wel lekker waren J.

DINSDAG 9 JUNI

En op dinsdag kwam ik nog maar eens te laat op school, net toen de pauze begonnen was kwam ik aan. Na de pauze was het filosofie, dat wil zeggen dat we stiekem niet echt les hadden. Daarna hadden we examen van Gezondheid, en dat wil dan weer zeggen dat ik in de bibliotheek ben gaan zitten om mijn blog te updaten :D.

Het laatste uur had ik geen les meer, maar de rest van het zesde semester had wel nog les. Toch kon ik Juan ervan overtuigen om met mij te staan kletsen terwijl de rest van zijn klas in het lokaal zat te niksen.

Na school ben ik nog even met Dedios een ijsje gaan eten en ben ik naar het huis van Yayo gegaan, want Dedios had internet nodig, en hij heeft geen bij hem thuis. Uiteraard speelden we voor huiswerk te maken op de game cube en ik won bijna alles met Need4Speed :D.

WOENSDAG 10 JUNI

Op woensdag lukte het mij eindelijk om op tijd op te staan en om 7 uur op school te zijn. Ik deed uiteraard weer geweldig niks op school, zoals gewoonlijk. Ik werd geïnterviewd door Fani, Lili en Cesar voor hun Engelse les, want ik praat (en dit echt eerlijk) veel beter Engels dan zij. Ze moesten namelijk een interview houden met iemand. Na school bracht Juan mij naar huis, zodat ik eindelijk nog eens op een redelijk uur thuis was en mee kon eten met Alma en tia. Daarna ging ik naar de dansles en wandelde ik naar huis met Valeria, die dus een paar straten verder woont.

DONDERDAG 11 JUNI

Op donderdag kwam ik weer op tijd op school (wonder) en verveelde ik mij weer te pletter (mijn blog wordt voorspelbaar, misschien moet ik eens iets interessants en groots doen, morgen misschien dan J). Vandaag zag ik eindelijk Raul terug, maar hij was nog steeds ziekjes. Ik werd weer geïntervieuwd, maar deze keer door Edgar, Eder en Faby. Zij hadden ook het briljante plan om iemand die Engels kon te interviewen. Het resultaat is dus dat ik waarschijnlijk in bijna alle filmpjes te zien ga zijn x). Na school ging ik met David naar Yayo’s huis en daarna reed hij ons met de auto naar Plaza Crystal, waar ik EINDELIJK een borstel kocht om mijn haar te kammen. Mijn borstel was ik stiekem vergeten in België. Het positieve was wel dat niemand echt het verschil merkte of mijn haar nu gekamd was of niet.

Daarna ging ik naar huis en vertelde tia mij dat er twee puppy’s aangekomen waren! De mama (in de rancho) had hen namelijk verstoten, en dit waren de enige twee overlevenden. Waarschijnlijk gaat het kleinste puppy’tje toch nog dood, want het wil echt niet eten en reageert bijna niet meer, maar de andere gaat het wel redden. Dus nadat wij gegeten hadden, gaven we de puppy’s eten met een papfles. Ze hebben hun oogjes nog niet open en zijn ingeveer 15 centimeter groot. We moesten dus voorzichtig zijn.

VRIJDAG 12 JUNI

Op vrijdag ben ik niet naar school geweest, want het is toch echt wel vroeg opstaan en ik had geen zin om later binnen te gaan en de beveiliging te moeten passeren enal. Raul zei dat ik tegen 13.00 uur naar zijn huis moest gaan, dus dan deed ik dat ook (hoewel ik echt pas om 13.45 uur aankwam). Hij ging met Chuy, Samuel en Chino een reclamefilmpje maken over een parfum. Dus gingen we even later met z’n vieren naar het huis van Chino (die aan de overkant van de drukke weg woont) om hem daar op te halen en vervolgens weer terug te keren. Het was superwarm, ik zweette mij helemaal te pletter, ook al was het maar een kort stukje wandelen. Even later kwam David aan bij Raul thuis (geen idee wat die kwam doen, dus hebben we hem maar gebruikt om alles te filmen). Het was enorm grappig, aangezien er echt niemand van ons kan acteren. Na het filmen hingen we nog even rond bij Raul thuis, maar Chino was ondertussen al stevig ziek aan het worden (verkoudheid of griep wegens te veel airco, volgens mij zijn er hier echt meer gevallen van griep, de gewone dan, dan in België), dus moesten we hem naar huis brengen. David en ik namen de taxi naar Davids huis, waar we wachtten op Alondra (zus van David). Het wachten duurde zoals gewoonlijk superlang, dus had ik me in de tussentijd maar even op msn aangemeld en mijn 40 mails nagelezen. Toen was ze eindelijk klaar en konden we vertrekken naar de UVM, want er was een evenement. Dat heette dan ‘Chica UVM’ en het is een soort missverkiezing. Ik kende maar 1 van de meisjes dat meedeed, Irenia, want zij zit bij mij in het tweede semester. Vreemd genoeg was ik aan het suporteren voor Lidia, die bij Sam in de klas zit, maarja, ik heb mij echt super geamuseerd. Op het moment van de waarheid (toen ze dus gingen zeggen wie er gewonnen had) stond iedereen gespannen te wachten… En toen  zeiden ze dat Irenia gewonnen had. Ik stond al klaar om te applaudisseren, voor wie dan ook die gewonnen had, want ik wilde zo langzaamaan wel naar huis. Maar NIEMAND applaudisseerde. Iedereen was stomverbaasd dat Irenia gewonnen had. Ik moet nu ook wel even zeggen dat zij niet de mooiste en ook niet de meest vriendelijke was van alle kandidaten. Veel tijd om na te denken had ik niet, want David, Alondra, Caro en Erick (vriendje van Alondra) liepen al weg naar de uitgang. Ik crosste hen achterna en David bracht ons naar huis. Later vertelde Sam (die nog wel wat langer was gebleven) dat iedereen even later ‘fraude’ was beginnen roepen. Jongens toch, Irenia heeft misschien een grote dunk van zichzelf, maar dat vond ik er toch over.

ZATERDAG 13 JUNI

Op zaterdag had ik weer geweldig niks te doen, dus toen tia terugkwam van de supermarkt zei ze dat ik haar moest helpen met het maken van het avondmaal, want er zouden vrienden komen eten die avond. Na twee uur eten te staan maken, was de voorbereiding eindelijk klaar en kon ik mij gaan douchen. De buren hadden ons uitgenodigd om te komen eten, en aangezien Alma ziek was en tio op zijn werk zat, gingen enkel tia en ik eten bij de buren. Het was best gezellig, maar ik moet de kleine puppy nog eten gaan geven! Dus dan heb ik dat maar gedaan. Even later belde Sam om te zeggen dat we die avond naar Ophe’s huis zouden gaan. Ze zouden mij komen oppikken twee straten van mij huis, bij La Ciudad Deportiva. Terwijl ik stond te wachten kwam er ineens iemand aangelopen en sprak mij aan. Eerst herkende ik hem niet, maar het was Diego, een vriend van Idali, Sam, Caro en Martha. Ik was ooit eens met hem, Idali, Sam en Herclas naar de film geweest (toen ik Mama Mia voor de tweede keer ging zien). Zijn mama is maestra Conchita bij ons op school, een soort studiemeesteres. Ik had hem sinds die ene keer nooit niet meer gezien, want hij had zo ongeveer altijd huisarrest. En toen hij mij dus zag staan wachten, had hij tegen zijn mama gezegd om te stoppen, want hij wilde toch even dag komen zeggen. Maar toen kwam Sam er al aan en moest ik door. Even verder zag ik maestra Conchita zitten wachten in de auto en ze wuifde vriendelijk naar ons.

Later kwamen we aan bij Ophe, maar zijzelf was nog niet thuis! We wachtten buiten en even later kwam ze aan met Maleny. Het was enorm grappig, maar we moesten vroeg door, want Sam had de volgende dag Toefl examen.

Heej mensjes!

Ik heb dus niet echt internet, anders had ik wel vaker iets gepost. En de pagina van mijn blog moet altijd gigantisch lang laden, dus veel tijd om te posten heb ik niet.

Maar ik ga gewoon weer verder!

ZONDAG 31 MEI

Heel de zondag heb ik thuisgezeten omdat er toch niks te doen was en omdat ik moest uitslapen uiteraard ;).

MAANDAG 1 JUNI

Maandag ben ik braaf naar school gegaan, het enige probleem was wel dat mijn uniformblouse nog nat was. Aangezien ik er nu nog maar één kan gebruiken omdat mijn vrienden op de andere twee al geschreven hebben, moet ik die dus elke dag wassen. Maar zondag had ik dat net iets te laat gedaan en hij was maandagmorgend nog niet droog. Dus ik dacht, ik neem die mee naar school, dan kan ze nog wat drogen en dan doe ik ze later wel aan.

Ik kom aan op school om dan te vernemen dat mijn klas geen les had die dag omdat er toch wel 4 van de 30 ziek waren. Ze hadden dat vrijdag al gemeld, maar zo goed als ik altijd alles hoor, had ik dat natuurlijk niet gehoord. Ariana had het ook niet gehoord, dus ging ik met haar in de cafeteria zitten. Even later kwam ook Alex erbij zitten en toen hij weg was, ook nog even Lalo.

En toen was het tijd voor Engels. Aangezien Engels en gemixte klas is, konden we hier wel aan mee doen. Ik ging binnen en de leerkracht zei tegen mij: ‘On!’ Ik dacht, amai die kan ook goed zinnen maken. Het ging dus over mijn blouse, en dat ik die dan moest aandoen. Ik legde uit dat we nog nat was, en toen stuurde hij mij de klas uit naar de verantwoordelijke voor de zesde semesters. Maar Conchita (zo noemt zij dan) was er niet en dus ging ik maar naar Raul en Paco die speeltijd hadden. Het maakt voor mij toch niet zo uit of ik nu een opmerking krijg voor mijn uniform of niet.

Later had ik dan zelf speeltijd en daarna ging ik mee les volgen met Sam, Caro, Martha, Idali enzovoort, totdat ik dan TLR had in het tweede semester. De leerkracht Tito vond dat ze mij moesten kidnappen om mij in Mexico te houden. En dan zou hij mij meenemen naar alle klassen die hij gaf, want hij vond dat ik superleuk Spaans sprak. Wat vinden ze het toch altijd leuk om mij te laten praten tijdens de les.

Later ging ik niet naar de informaticales die ik had met Raul, maar ging ik terug mee les volgen met Sam enzo.

Na school gingen we taco’s eten in de taqueria tegenover de school en daarna gingen we naar Caro thuis om het filmpje verder op te nemen dat we aan het maken waren. Maar ik wilde ook nog naar mijn dansles, want die zou die dag weer beginnen, dus bracht Gerardo mij om iets voor 5 uur weer naar huis en Quijano begeleidde ons.

Aangekomen in de dansles was iedereen enthousiast om mij terug te zien, ze vonden het jammer dat ik zo snel was vertrokken, maar waren erg blij dat ik zo opeens terugstond in de dansles. En ik heb Julia teruggezien en dat was erg en erg leuk.

En toen kwam ik thuis en was mijn airco gemaakt en was ik gelukkig J, hoewel het opeens niet meer zo warm was als daarvoor.

DINSDAG 2 JUNI

Op dinsdag gingen we dan voor de laatste keer bij Carito opnames maken. We bestelden pizza en werkten goed door, want het was veel werk. En toen ging ik al wandelend naar de dansles. Er waren 2 nieuwe meisjes, maar voor hen was ik dan weer nieuw. Na de les ging ik met Julia nog even naar de OXXO, waar we nog even stonden te praten. En toen gingen we allebei naar huis.

WOENSDAG 3 JUNI

Op woensdag bleef ik na school nog wat rondhangen met mijn vrienden, aangezien er thuis toch niks te doen was. Daarna bracht Alex mij thuis en maakte ik mij klaar om naar de dansles te gaan. Er was weer een nieuw meisje, Valeria. Zij woont dicht bij mij in de buurt, dus na de dansles wandelde ze met mij mee naar huis.

DONDERDAG 4 JUNI

Op donderdag dachten we dat we maar eens iets spontaans moesten doen, dus nodigden Herclas, Ophe en Sam mij uit om in de Applebee’s te gaan eten. Na school ging ik eerst nog even naar Yayo’s huis, waar ook Jorge en David waren. Daarna bracht de mama van Jorge mij thuis en ging ik naar mijn dansles.

Om 7 uur zagen we elkaar dan in de Applebee’s. Herclas had coupons voor 2 maaltijden voor de prijs van 1. En we maakten de bediening wijs dat het ook nog eens zijn verjaardag was. En toen zongen ze voor hem en brachten ze hem een ijsje (nadat ze eerst een half uur zijn naam probeerden in te studeren). Het was enorm grappig en leuk, en iedereen lag plat van het lachen. Daarna nam ik de taxi naar huis.

VRIJDAG 5 JUNI

Aangezien op vrijdag de afstudeerfoto’s werden getrokken, stond ik later op om naar school te gaan. Ik wilde namelijk geen toga huren, en een witte blouse en zwarte broek kopen, dat leek me net iets te onnozel voor 1 foto. Ik nam de taxi naar school (het is maar tien minuten wandelen, maar het was enorm warm). Toen ik voorbij het eerste huis in onze privada liep, zag ik dat er nieuwe bewoners waren, of eigenlijk ben ik nog niet echt achter wat ze er doen, want het is een bende jongeren. Maar dus, ik kwam aan op school en iedereen wilde meteen met mij op de foto.

Eigenlijk had ik TLR, Spaanse les, dus ik ging een half uur na het begin van de les naar de klas en kwam daar tot de ontdekking dat de leerkracht toch afwezig was. Daarna ging ik weer met Raul naar zijn Engelse les en daarna had ik Mexicaanse Geschiedenis (niet dat ik daar ook maar iets geleerd heb). Rulo, Paco, Chino en ik liepen naar het huis van Yayo om David op te halen en toen gingen we allemaal film zien bij mij thuis. Omdat ze zaagden dat ze honger hadden en er geen eten in huis was bij mij, gingen we naar Plaza Crystal om er pizza te eten.

Daarna bracht de mama van Raul mij naar mijn dansles. Het is de eerste keer dat ik alle vijf de dagen van de week naar de les ben geweest (nu ben ik even trots).

Na de dansles moest ik naar de mis voor abuelito en gingen we panuchos en tamales eten bij tia Beatris.

ZATERDAG 6 JUNI

Op zaterdag zou ik met Sam een jurk gaan zoeken voor het ‘galabal’. We hadden afgesproken in de Zara. Omdat Sam mijn gsm had, kon ik haar niet bellen, en kon ook zij mij niet bereiken. Gelukkig werkte tia Cristina in de Tous, een winkel die zich ook daar bevindt. En zij liet me even naar mijn gsm bellen, zodat ik Sam kon vinden. Uiteindelijk vond ik haar dan, en we wilden net de combi naar het centro nemen, toen Martha sms’te dat ze ook was aangekomen. Dus gingen we met z’n drieën naar het centro om een jurk te zoeken. Ik vond niks, maar Martha en Sam vonden ongeveer wat ze zochten. Later ging ik met Sam naar de cinema om de film ‘Angeles y Demonios’ te zien. En nog later wilde zij nog meer jurken gaan bezien. Ik had al lang geen zin meer, maar ik volgde haar toch. We pasten allebei een wit jurkje en uiteindelijk heb ik dan het jurkje gekocht dat zij eerst had gepast. Nu moet ik dus naar het galabal gaan met een wit kleedje tot net aan mijn knieën. Maar het is wel erg mooi J.

En toen gingen we allebei naar huis.

MAANDAG 25/05/2009

Dan begint er nu een geweldig nieuw deel van mijn blog! Ik beloof dat ik zal proberen hem up to date te houden, maar mij kennende zal dat wel erg moeilijk worden.

Het is dus nog eens allemaal opnieuw begonnen: het afscheid nemen, het koffersleuren, het gecontroleerd worden en het vliegen. Maar deze keer was ons mama de enige die mij ging afzetten om 6.30 ’s morgens in de luchthaven. We waren er dus goed op tijd, want mijn vlucht zou pas om 8.15 vertrekken. De gate ging al open om 7.45, dus om 7.30 dacht ik dat het toch eens tijd ging zijn om door de controles enzo te gaan. Het was zeker tijd, want er stond een wachtrij van meer als een half uur aan de handbagagecontrole! Om 8.00 uur stond ik nog niet eens halverwege van waar ik vertrokken was. Maar gelukkig heb ik altijd goede ideeën en dacht ik dan: als ik het nu eens vraag aan zo iemand die al dichterbij staat? Dat deed ik dan maar en in nog geen 5 minuten was ik door de controle. Nu moest ik nog eens helemaal crossen naar de gate, die natuurlijk bij de allerlaatste was! Ik kwam uitgeput aan en hoopte dat het inschepen nog bezig was, maar het was nog niet eens begonnen! Nondepatatjes, al die stress voor niet. De vlucht had een halfuur vertraging, waardoor mijn vlucht van Amsterdam naar Houston in het gevaar kwam, want die vertrok nogal nauwaansluitend met de vorige vlucht. Ik spurt dus weer van het vliegtuig richting de volgende gate, maar eerst moest ik uiteraard nog staan wachten aan de paspoortcontrole. Ik moest dan ook nog eens dringend naar de wc. Ik kwam aan de gate aan toen het inschepen al begonnen was, maar omdat er zo’n lange rij stond ben ik snel even naar de wc geweest J.

Omdat we Amerika zouden binnenvliegen, was de controle nog eens strenger dan normaal en ik moest in een cabine gaan staan met mijn handen omhoog en dan zoefde er zo een ding rond mij om mij te scannen. Gelukkig was ik helemaal in orde en mocht ik inschepen.

De vlucht duurde zo’n 9 en een half uur. En we kregen best lekker eten, het thema van de maand was Afrika, dus kreeg ik koeskoes of wat het dan ook was. Dan nog een speciaaltje in het vliegtuig (dit geheel buiten het Afrika-thema): speculaasijs! Mmm… Echt superlekker! En zo typisch niet-Amerikaans. Dat was dus echt het beste deel van de hele reis, want voor de rest heb ik echt niet kunnen slapen en heb ik ook een pijnlijk achterwerk gehad.

Aangekomen in Houston dacht ik, nu heb ik EINDELIJK eens rustig de tijd om door de douane te gaan, mijn koffers opnieuw in te checken en in te schepen. Het plan was dus: eerst naar de wc gaan. Fout gedacht, bleek later. Er stond een menigte, maar dan ook een MENIGTE, klaar om door de douane te gaan. Ik zag de rest die bij mij op het vliegtuig zaten, nog net doorlopen richting bagageclaim, want zij waren de MENIGTE net voorgeweest.

Achja, gewoon wachten dan maar, ik had toch tijd genoeg. Na een uur (of misschien zelfs langer) kon ik eindelijk door de controle. Een vriendelijke mens hielp mij daar. En ze moeten uiteraard allemaal weten waarom ik naar Mexico ga, zo ook hij. Uiteindelijk kreeg ik dan mijn visum voor Amerika (hoera hoera!). Gek genoeg moest ik deze keer mijn koffers niet laten controleren, dat vond ik uiteraard geen enkel probleem J. Nu moest ik nog de juiste gate gaan zoeken. Maar, verrassing oh verrassing, alweer een controle, deze keer voor de handbagage. De mannen die hier stonden waren ook echt supervriendelijk. De eerste vroeg waar mijn begeleiding was. Ik verstond er natuurlijk niets van, en na de derde keer vragen kwam ik erachter dat hij dacht dat ik 15 ofzo was en waarom ik dan zonder begeleiding rondliep. Dan heb ik hem maar even duidelijk gemaakt dat ik toch al 18 ben. En de tweede wilde weten wat er op mijn T-shirt stond (zo die ene van ‘YO <3 TAB + QUE NUNCA’). Dat moest ik dan ook maar even uitleggen. Dit was eigenlijk de plezantste controle ooit, en daarna kwam nog iets leuker! Voor gate B (de gate die ik dus nodig had) moest je het treintje nemen! Superleuk is dat! De luchthaven is hier supergroot en de treintjes zijn echt fijn om in te rijden J. Na het treintje moest ik dan toch nog de halve luchthaven door en ongeveer drie uur te vroeg kwam ik aan de juiste gate voor mijn vlucht naar Villahermosa.

Drie uur en een stevige hoofdpijn later ging dan eindelijk de gate open. Ik was enorm blij met mijn plaats, ik zat namelijk helemaal links in het vliegtuig bij het raampje en er was geen vleugel om mijn zicht te belemmeren! We vertrokken toen de zon nog hard in onze ogen scheen. Ik probeerde wat te slapen om die vervelende hoofdpijn weg te werken en iets meer als een uur later leek dat gelukt te zijn. We konden nu onder ons alle lichtjes in Mexico bekijken, want ondertussen was het al pikkedonker. Na 2 en een half uur vliegen landden we op de luchthaven van Villahermosa. Eerst moesten we ons visum voor Mexico nog geldig laten verklaren, maar dat ging niet zo traag als bij de Amerikaanse controle (die moeten namelijk alles vijf keer controleren en vingerprints en een foto hebben). Ik koerste verder door naar mijn koffers (ik hoopte dat de chocolade niet gesmolten zou zijn) en stond uiteindelijk toch helemaal vanachter in de rij voor de bagagecontrole. De man die me de vorige keer die 26 dollar had laten betalen en daarna uiteindelijk had gezegd dat hij zich vergist had, stond er ook weer bij. Hij was (zoals altijd) supervriendelijk en vroeg zoals iedereen wat ik allemaal kwam doen. Toen ik aan de drukknop kwam (zo die ene die zegt of je bagage moet gecontroleerd worden of niet) zei die man die daar stond dat het gecontroleerd moest worden. Ik dus naar het tafeltje dat er stond, de kleinste koffer open en de eerste vraag was: ‘Wat is dit?’, terwijl hij mijn zakje distelzaad omhoog hield. Ja, leg dan maar eens uit hoe ‘distelzaad’ in het Spaans is. Dus ik wilde uitleggen dat ik dat had meegekregen voor een betere spijsvertering, maar wacht… wat is spijsvertering in het Spaans? Jongens toch! Dan heb ik uiteindelijk maar gezegd dat het goed was voor de gezondheid en dat het opgegeten moest worden met yoghurt. En toen was het in orde. Ze hebben gelukkig geen beslag gelegd op al mijn chocolade.

Eindelijk kon ik naar buiten! Maar er was één probleem, ik zag de uitgang niet! Er was een mens en die zei dat het langs ‘daar’ was, maar ik zag het helemaal niet! Bleek dat je naar die grote foto moest lopen en dat dat twee schuifdeuren waren die automatisch opengingen. Amai, als je dat kan zien, dan heb je wel goede ogen. Ik liep dus naar de grote schuifdeuren en er stonden maar twee mensen achter: Sammantha en Alex! Ze vlogen meteen op mij af en we konden niet meer stoppen met lachen. Daarna kwamen ook tia en Alma eraan gewandeld. Iedereen was erg blij me te zien. En het was enorm warm en vochtig. Tia vertelde dat de erge hitte pas sinds die dag was ingezet, want dat het ervoor nog redelijk meeviel. Tof hoor.

We gingen bijna naar buiten om naar huis te rijden, toen opeens veel meer mensen de luchthaven binnenkwamen! Carolina, Martha, Jorge, David en Gerardo waren net iets later dan gepland, maar wilden mij toch komen opvangen in de luchthaven. Al het luchthavenpersoneel keek een beetje vreemd op, met al die mensen  die gewoon gekomen waren voor mij J. Ik was echt superblij dat ze mij komen opwachten waren.

Thuisgekomen stond tio al klaar met het avondmaal: tamales. Maar ik had geen honger en dus at ik niet. Iedereen stelde vragen over hoe het allemaal was gegaan en hoe alles was in België. Maar eerst moest ik natuurlijk de chocolade bewaren in de diepvries en de koelkast. De Antwerpse Handjes waren een beetje kapotgegaan, maar er zaten er toch nog een paar hele tussen. Tio, tia en Alma vonden ze superlekker! De dinokoeken hebben het ook overleefd vermoed ik en de speculaas was nog VOLLEDIG heel, wat nogal redelijk een wonder was.

Hierna gingen we allemaal slapen, want iedereen was moe.

DINSDAG 26/05/2009

Na lekker uitgeslapen te hebben (hoewel daar eigenlijk niet veel van in huis is gekomen aangezien Adela per se de lakens in de kast in mijn kamer wilde ordenen TERWIJL IK DAAR NOG LAG TE SLAPEN), heb ik me snel gedoucht en omgekleed om toch nog even kort naar school te gaan. Iedereen was superenthousiast om me weer te zien! Ik ben nog snel mee de les TLR in het tweede semester gaan volgen, waar iedereen zeer verbaasd opkeek, omdat sommigen mij niet verwacht hadden J. Zo was er Carlos, die er blijkbaar echt mee had ingezeten dat hij geen afscheid had kunnen nemen, die was ook nog eens dolblij. En Erika, waarvan ik ook geen afscheid had kunnen nemen, wilde mij ook al niet meer laten gaan. De meester (Tito) wilde iets uitleggen over examens enzo, maar iedereen was zo afgeleid doordat ze mij terugzagen, dat het totaal misliep en er (zoals gewoonlijk) grote chaos ontstond, want iedereen wilde natuurlijk weten hoe alles was in België, en hoe het kwam dat ik toch terug was gekomen.

Na deze helse les was Samm speciaal weggelopen uit haar chemieles, zodat we in de cafetaria nog wat konden zitten kletsen en een noodlesoep konden eten. Na school gingen we met Edith, Caro, Samm, David, Jorge, Dedios, Idali en Yayo naar het huis van Yayo, want ze gingen ‘zogezegd’ huiswerk doen. Uiteraard kwam er niks van in huis en zagen we ‘Hitch’ en ‘Una Familia De Diez’, een tv-programma. Omdat ik en Samm honger hadden, bestelden we een pizza die we dan heerlijk opaten J. Wat is het toch leuk om zotte dingen te doen!

Tegen de tijd dat Samms mama mij thuis had afgezet had ik al een enorme slaap, zodat ik meteen gaan slapen ben, hoewel het nog maar 8 uur was.

WOENSDAG 27/05/2009

Eindelijk terug normaal naar school! De eerste les zag ik nog meer vrienden terug en het leek alsof ik nooit was weggeweest! Alles verliep zeer normaal en we hadden evenveel pret als altijd. Ik moest vijftienduizend keer mijn verhaal doen en dat was erg vermoeiend! Want ik was al wakker van 4 uur ’s morgens (misschien nog een lichtelijk gevolg van mijn jetlag). Iedereen was mij maar aan het uitnodigen om vanalles te doen tijdens het week dat nog ging komen, maar ik had echt al zoveel te doen! Ik kan uiteraard niet met iedereen tegelijk uitgaan J.

Na school hebben el Chino, Paco, Raul en ik de taxi naar de cinema genomen (jeej eindelijk terug naar de cine! :D ). We gingen naar Mehrino’s om er een burrito te eten!Wat had ik dat gemist! Met de beste vrienden een burrito gaan eten daar J. En het was nog altijd even lekker als altijd! Daarna gingen we dus naar de cinema (voor de duidelijkheid: de cinema en de Merihno’s zijn in hetzelfde gebouw, waar trouwens nog meer winkels zijn) en omdat ik geen gedubte film wilde zien, besloten we naar ‘Amar a morir’ te gaan kijken. Een gedubte film was het in ieder geval niet, maar het was een Mexicaanse film, dus hij was wel in het Spaans! Wat zijn we toch altijd goed bezig…

Na de film wilden Paco en el Chino nog even gaan spelen in het spelletjes-speel-ding, maar ik en Raul wilden naar huis. Dus toen ze Raul kwamen ophaalden, vroeg zijn mama of ze mij niet thuis kon afzetten, want dat wilde ze graag doen. Dan ging ik maar mee J.

Aangekomen thuis was het nog steeds ontzettend warm, terwijl ik daarvoor nog een mail die ik van mama heb gekregen (die ik dan op school tijdens de pc-les had gelezen omdat ik thuis nog even geen internet heb), gelezen had dat de luchthaven in Brussel gesloten was door de storm! Gelukkig zat ik toen al terug in het lekker hete Mexico, genietend met mijn lieve Mexies.

Nog meer goed nieuws: De dino-koeken hebben het ook weer overleefd. Ik heb nog even gecheckt of ze wel heel waren, en (wonder o wonder) ze waren nog superheel! En dan heb ik ook nog een boterham met speculaas gegeten, de Mexies weten niet wat ze missen, een leven zonder speculaas! Ookal staat er op het pak ‘speculoos’ (en toch is het speculaas!!).

DONDERDAG 28/05/2009

Omdat de mama van Raul iemand nodig had die ze kon opmaken voor haar examen, kwam ze mij ophalen ’s morgens. Ze had namelijk niemand gevonden die kon op dat moment en ik moet eigenlijk toch niet echt naar school, dus wilde ik haar wel helpen. Na het examen bracht ze mij helemaal geschminkt weer naar huis en vertrok ik naar het huis van Caro, waar de rest een filmpje aan het opnemen was voor filosofie. Ik nam mijn pc maar mee om even op het internet te kunnen. Het was echt enorm en enorm warm die dag, 45 graden! En geloof mij, zonder airco is dat onuithoudbaar! En omdat we moesten opnemen, konden we niks opzetten, geen ventilator of niks! Maar het was wel enorm leuk. En heet. Daarna bracht Gerardo mij naar huis.

VRIJDAG 29/05/2009

Op vrijdag ging ik dan nog maar eens naar school, waar ik niet meedeed aan de sportles (dat zou pas krankzinnig zijn met deze hitte), maar mee in de Engelse les van Raul zat. De leerkracht vond dat geen probleem, dus ik ook niet :D. Na school gingen we eten in Karukay, om de verjaardag van Cintia te vieren, die pas zondag jarig was. Maar ook vrijdag was het enorm warm, en omdat we met zoveel waren, konden we niet allemaal binnen zitten, dus zat ik buiten te zweten. Na het eten nam ik met Alex en Mine de taxi naar huis.

Ik moest mij al verder klaarmaken, want Rafa gaf ’s avonds een taquisa. Ik nam een taxi naar Davids huis en de taxist was echt enorm vriendelijk, hoewel hij vreemde conclusies trok. Ik was namelijk buitenlander (tot hiertoe het normale), maar dat zag je niet aan mij huidskleur, nee, het was te zien aan de vorm van mijn neus. Ok dan.

Maar ik moet wel maar 30 peso’s betalen in plaats van 35.

Aangekomen bij David zag ik Alondra nog eens terug, die zou ook meegaan naar de taquisa. Het was trouwend een leuk feestje, heel gezellig enal. Daarna gingen we nog even naar Davids huis en nam ik de taxi terug. Ik moest weer maar 30 peso’s betalen, dus ofwel is het tarief gedaald, ofwel heb ik gewoon geluk (volgens mij is het toch het geluk).

ZATERDAG 30/05/2009

Op zaterdag ben ik met tia naar de supermarkt gegaan en daarna heb ik haar geholpen met het eten te maken, want tia Nelly, Alicia en tia Olga zouden komen eten. Nadat het middageten gedaan was (zo rond 6 uur) gingen we ‘siesta’ slapen. Maar ik niet, want ik ging naar Paca’s huis. Eerst ging ik nog even langs de winkel om popcorn te kopen. En ik had alweer een vriendelijke taxichauffeur naar Paca’s huis, hij had ook al door dat ik geen Mexicaanse was (hoe raden ze het toch). Aangekomen bij Paca was David er ook al. We zaten op de computer en praatten wat, tot Oscar me belde en toen moest ik ook nog een halfuur met hem praten. En toen belde hij nog eens (en later toen ik thuis was nog eens). En later zaten we Guitar Heroe te spelen op Paca’s kamer en ik kon er niks van. En we hebben zo hard moeten lachen! Conclusie van dit alles: schorre stem!

En de airco was ’s morgens ook nog eens kapot gegaan, dus ik stierf de volgende dagen van de hitte.

WOENSDAG 29/04/2009

Op woensdag had ik natuurlijk niets te doen, aangezien we geen school hadden wegens varkensgriep. Dus kwam Raul bij mij thuis films zien. Na de eerste film gingen we naar de OXXO om een ijsje te halen en daarna zagen we nog een film. Nadat Raul weg was gegaan, zette ik mijn messenger op en zei Iida (de Finse) tegen mij dat iedereen van AFS in Mexico naar huis gestuurd zou worden. Ik kon het eerst niet geloven! Waarom hadden ze mij niet ingelicht? Even later meldde de verantwoordelijke van AFS zich aan (jaja, in Mexico kan alles) en vroeg ik haar wat er aan de hand was. Ze zei dat ze mijn tia al had proberen te bellen, maar dat die niet opnam. En dat we donderdag of vrijdag allemaal naar huis zouden worden gestuurd.Ik kon niet geloven dat ik misschien de volgende dag al moest vertrekken. Ik moest even kalmeren over het slechte nieuws, maar ongeveer anderhalf uur later (ondertussen was de rest ook thuisgekomen en zagen we dat er inderdaad een paar gemiste oproepen stonden op tia’s gsm) dacht ik dat ik er toch iets aan moest doen! Dus lichtte ik iedereen via msn in dat ze de volgende dag afscheid moesten komen nemen van mij, want dat ik terug naar België zou gaan! Omdat het al redelijk laat was op de avond (bijna middernacht), was niet iedereen meer online, en dus moest ik de helft nog opbellen ook. Na deze helse toestanden was ik echt kapot en viel meteen als een blok in slaap.

DONDERDAG 30/04/2009

’s Middags beldden ineens Adal en Oscar aan de poort. Ze kwamen mij al bezoeken om afscheid te nemen. We zaten maar wat te kletsen in de living. Van Adal kreeg ik een mooie afscheidsbrief en een zelfgemaakt kunstwerkje en Oscar gaf me zijn horloge die hij altijd droeg. Daarna trokken we nog foto’s en uiteraard kon de foto met de mondbeschermer niet ontbreken, daarom had Adal er nog één meegebracht voor mij J. Hierna ging ik met tia, tio en Alma eten in La Calle, een restaurant in Villahermosa dus. Ik bestelde chilaquiles, om toch nog maar eens lekker Mexicaans te eten. Opnieuw aangekomen thuis, kon ik me even opfrissen, maar al gauw beldde David aan de deur. En even later kwamen ook Samm, Jorge, David (de andere dan), Alondra, Dedios, Gerardo en Ariana aan. Omdat ik graag nog een keer een esquimo wilde gaan halen aan de kathedraal, besloten we daar naartoe te rijden. Dan konden we in één keer Caro en Ophe ophalen. Toen we net wilden wegrijden kwamen ook Erick, Faby en Sarita aan. En dus reden we met z’n allen naar de kathedraal. Onderweg beldde tia mij nog dat er drie vrienden thuis zaten (Alex, Mine en Lucia). Aangekomen aan de kathedraal waren ook Emma, Eduardo, Williams, de neef van Williams, Martha en Eder er. Uiteindelijk wilde niemand anders een esquimo, maar waren we speciaal voor de mijne gegaan J. Daarna gingen we allemaal bij mij thuis Brusselse truffels eten. Ook kwam (andere) Martha ondertussen nog aan, en stapte Hansel op een gegeven moment opeens door de deur. Iida en Saki kwamen uiteindelijk ook nog even langs en het werd echt supergezellig. Als laatste kwam Jhoana ook nog aan.Daarna ging iedereen (uiteraard) naar huis.

VRIJDAG 01/05/2009

Op 1 mei zouden Saki en Iida naar huis gaan! Lara was donderdag al vertrokken, ze wist pas een uur op voorhand dat haar vlucht zou vertrekken en had dus totaal geen tijd om afscheid te nemen van haar vrienden. Ondertussen wist ik zelf nog steeds niet wanneer ik weg zou gaan. AFS Mexico trekt dan ook op niks. Het zou waarschijnlijk maandag worden.Saki had me ’s morgens nog uitgenodigd om langs haar huis te komen om afscheid te nemen (Iida zou ’s morgens al vertrekken, dus dat lukte niet meer). Omdat Cintia nog geen afscheid had kunnen nemen van Saki, belde ik haar op en vroeg of ze niet mee wilde. Natuurlijk wilde ze dat wel, dus even later waren we allebei bij Saki thuis om nog wat te kletsen. De mama van Saki gaf me nog een leuke sticker van Tabasco en dan moesten we uiteindelijk door omdat Saki nog een paar dingen moest doen voor ze die namiddag zou vertrekken.Tia en Alma kwamen mij halen, want we zouden gaan eten bij tia Beatris, die speciaal Pejelagarto (Tabascaanse vis) had klaargemaakt in de vorm van empanadas, pan de calson en bonensoep. Plots belde Rafa mij dat hij met Paco voor mijn huis stond. Of ik niet thuis was. Ja nee dus! Tia bracht me dan maar gauw naar huis en even later kwam ook Marianela aan om nog afscheid te nemen. We gingen met z’n allen naar de Delit om een yoghurtijsje te kopen.

ZATERDAG 02/05/2009

Op zaterdag kwamen Alicia en tia Nelly langs om te eten. Veel tijd hadden we niet, want we moesten nog helemaal naar Nacajuca rijden om mijn blouse van Tabasqueña om te wisselen naar een kleinere maat. Plots belde Mauricio mij. Of hij ook niet even langs mijn huis mocht komen. Maar ja, dat ging nogal moeilijk, aangezien ik in Nacajuca zat en hierna naar Jhoana zou gaan. Even later belde hij terug of hij dan niet even naar Jhoana’s huis mocht komen, want dat hij mijn pakje wilde afgeven. Dus even later kwam ik bij Jhoana aan en net toen ik binnen wilde gaan, kwam Mauricio ook aan, samen met zijn mama en zijn broer Memo. Ik kreeg een mooi, rood armbandje met de letter ‘A’ en een engeltje eraan. Ik was er superblij mee en ze waren speciaal rondgereden om het te komen afgeven. En toen moest ik ook van hen afscheid nemen.Bij Jhoana zaten we gewoon wat te kletsen en foto’s te bekijken tot het tijd werd om naar huis te gaan.

ZONDAG 03/05/2009 HBD BRENDA!

Op zondag gingen we nogal eens wat gekke dingen doen!Ik had afgesproken met Samm en Alex aan de markt van Tamulte (een kolonie in Villahermosa). We zouden inkopen gaan doen om koekjestaart te maken. Aangezien we op de markt niet echt alles vonden, gingen we dan toch maar met een taxi naar de supermarkt. Daarna keerden we terug naar de markt om er taco’s te eten, die maar 3 pesos kostten. Met een combi gingen we dan naar Samms huis, waar we een hele CD lang zot hebben staan dansen met z’n drieën. Tot plots een paar buren van Samm binnenkwamen: Brenda en Dario. Ze hadden al zoveel over mij gehoord van Samm, dat ze me nu eindelijk ook eens wilden leren kennen! We maakten de koekjestaart en daarna gingen Dario en Brenda naar het feest van Abram, die die dag een taquisa gaf in het fraccionamiento voor zijn verjaardag. Eerst aten we nog kokosnoot, omdat er een venter langskwam. Het was erg leuk, eerst maakt die dan een gat in de kokosnoot, en dan kan je met een rietje het sap eruit opdrinken. Daarna kapt hij de kokosnoot in tweeën en kapt in de zijkant kleine inkepingen. Dat zijn dan de lepeltjes om het vruchtvlees op te lepelen. Samm was ook uitgenodigd op het feest, maar wilde niet gaan omdat ik en Alex erbij waren, en zogezegd waren we niet uitgenodigd (eigenlijk ik wel, want heel de buurt wilde mij leren kennen). Dus heb ik Samm toch maar overtuigd dat we er heen gingen. We aten taco’s en een stuk van de taart.Daarna begon het dansdeel van het feest, maar wij ging terug het huis in om de film ‘Mama Mia’ te zien. We hebben zo gelachen! En superhard meegezongen en gedanst. Opnieuw kwamen Dario en Brenda onze zotte bui verstoren. Ze zeiden dat ze met z’n allen gingen dansen in het huis van Javier (een andere buur van Samm) en vroegen of we niet meegingen. Dus gingen we maar mee! Na een tijdje zouden de ouders van Javier thuiskomen, dus moesten we ergend anders gaan dansen. Samms terras! Allemaal naar Samms terras dus, waar we een superleuk dansfeestje begonnen, het was eigenlijk een beetje het afscheidsfeestje dat ik dan niet zou hebben, maar dan met de buren van Sammantha, maar het was zeker zo leuk!Daarna bracht Samms mama ons naar huis.

MAANDAG 04/05/2009

Maandagmorgen kwamen de medeleerkrachten van tia ontbijten, maar omdat ik mij koffer nog bij elkaar moest smijten, kon ik niet lang mee aan tafel blijven zitten. Na het ontbijt (dat bijna uitliep tot een middagmaal) gingen tia en ik inkopen doen om spullen te kopen om mee te nemen naar België, zoals tortilla’s, kaas enz. Terug thuisgekomen begon ik met een koekjestaart te maken, en een kleintje voor Juan, want die zijn verjaardag was dus recht in de varkensgriep gevallen zodat we niet veel konden doen. Even later kwamen hij en Victor bij mij thuis (ook om het huis nog eens te zien) en at Juan zijn taartje op. Meteen had ik dan ook mijn lift naar de Chili’s, een nieuw restaurant. Rafa had namelijk het leuke idee gekregen om daar ons laatste avondmaal te gaan eten met z’n allen. Maar net voor ik aankwam belde hij dat hij (net voor te vertrekken) ruzie had gemaakt met zijn broer, en dat zijn ouders hem niet meer lieten gaan.Onderweg gingen we ook nog even David oppikken, want die had geen vervoer en mocht dan maar met ons meerijden. Aangekomen aan Chili’s zaten Hendrik (rotary club, Duitsland) en Wilbert ons al op te wachten aan de inkom. We liepen door naar het terras en daar zaten Lily, Aldo, Emma, Alex, Paco en Raul al te wachten op ons. Maar omdat we al met zoveel waren, moest er nog een tafel worden bijgeschoven. Later kwamen ook nog Sheyla, Monica, Herclas, el Chino, Martha, Eder, Williams en zijn neef, de andere Monica en Oscar. Uiteindelijk namen we bijna alle tafeltjes op het terras in beslag. Omdat het het allerlaatste afscheid was, hadden een paar van de jongens tegen de bediening gezegd dat ik jarig was en dus kreeg ik even later een lekkere, grote bol ijs met fruit (denk ik dat het was) er bij.Na het het fijne etentje bracht Wilbert mij, Raul, Paco, el Chino, Herclas, David en Alex nog even naar het huis van Rafa, omdat het uiteindelijk allemaal zijn idee was. Ook Erick kwam nog even om afscheid te nemen. En toen sms’te tia plots dat ik naar huis moest komen om mijn koffers te maken L. Dus brachten de ouders van Raul mij naar huis, nam ik ook afscheid van hen, en ging mijn koffers verder maken.Om ongeveer half twee kon ik dan eindelijk gaan slapen.

DINSDAG 05/05/2009 HBD OSCAR

Jaja, ’s morgens moest ik vroeg opstaan, zo ongeveer om 5 uur. We reden naar de luchthaven en daar aangekomen zei de meneer achter de balie dat ik het papiertje (visum voor Mexico) moest afgeven dat ik bij het binnenkomen van het land had gekregen. Natuurlijk had ik dat niet meer. Dus moest we naar de dienst immigratie koersen. Na vijftienduizend keer over en weer te hebben gegaan, vroeg ik toch nog eens aan die mens of hij mijn groene boekje niet nodig had. Ja lap, dat was dus alles wat hij moest hebben! Maar ja, dat komt ervan als je mij negeert ;). Verder moest ik nog 26 dollar extra betalen voor mijn tweede valies. Even later komt die kerel er terug aan om te zeggen dat het niet waar was. Hij had zich vergist. Ok, dus had ik mijn 26 dollar terug en konden we eindelijk gaan ontbijten, maar… ze waren al bijna aan het inschepen! Jongens toch, dan maar geen ontbijt!Van Villahermosa vloog ik naar Houston, waar ik door de douane moest en mijn koffers moest openmaken. Het ging ongeveer zo:-‘Hebt u eten bij?’-‘Euhm, ja.’-‘Vlees?’-‘Ik denk het niet, ah neen, vlees niet nee.’-‘Fruit?’-‘Ik zou het niet meer weten, maar ik denk van niet nee. (Gedroogde bloemen zijn toch geen fruit?)‘Maar ik heb wel twee flessen alcohol bij (wat stiekem gelogen was, want het waren er drie).-‘Ok, ik ga het even checken.’Vijf jaar later komt hij terug.‘Ok het is in orde, loop maar door. Dus ik moest niet eens mijn koffers opendoen, nu ja, geen probleem voor mij. Ik liep verder om de koffers opnieuw in te checken en ging zitten wachten aan de gate op de vlucht. Een aantal uren later landden we eindelijk in Amsterdam. Ik moest nog de halve luchthaven en paspoortcontrole door om mijn cityhopper naar Brussel te zoeken.Het was grappig, opstijgen, koekje en drankje krijgen en terug dalen. En toen kwam ik aan in het trieste Belgenlandje, waar het net een mindere dag was, met miezerregen en alles. Ik kwam aan met mijn blouse van Tabasqueña aan en zag mijn papa en mama en broers en zus al volledig staan met hun zelfgemaakte spandoek. Er was ook nog een vrijwilligster van AFS bij. En toen gingen we naar huis met de trein, de bus en daarna de auto.Toen naar de bib van Schilde, de supermarkt en toen…

JETLAG

Ik ben weer gezellig terug geraakt in Mexico, maar hoe dat is verlopen, lezen jullie pas over een paar dagen, want ik heb nog een deel in te halen van hiervoor.

Ik heb wel internet thuis, maar kan er niet op met mijn pc, en de laptop is plat en ik vind de lader niet. De gewone computer staat bij Alma op de kamer en die zit er constant op, dus ik moet op school maar aan internet te zien geraken (wat een zin).

Nu ga ik weer verder! Anders geraak ik nooit klaar!

ZATERDAG 18/04/2009

Eigenlijk zou ik naar een comida moeten gaan, maar David vroeg of ik niet mee naar de cinema wilde, en ja, dat wilde ik wel liever dan de hele tijd te zitten niksen in een comida. Jorge, Gerardo en David (Priscilla kon niet) kwamen me ophalen om Dragon Ball Evolution of zoiets te zien, het was namelijk de enige film die op dat tijdstip werd gespeeld. David moest nog naar school daarna voor iets van het MUN, maar dat werd dan uiteindelijk toch afgebeld. Daarna reden we naar Priscilla, die in Club Tabasco was met haar mama. En omdat ik graag een esquimo wilde, reden we naar de kathedraal om er daar één te kopen. Hierna moesten we de auto gaan laten wassen en kwamen daar de mama en het broertje van Jorge nog tegen.

Later reden we terug naar Priscilla en gingen samen met haar naar het huis van haar nicht om daar nog wat te kletsen. En toen gingen we naar huis.

ZONDAG 19/04/2009

Op zondag gingen we eten bij tia Cristina en reden we met Maria en Claudio naar de Offix om spullen te kopen.

MAANDAG 20/04/2009 HBD HUGO & JANAI

Op maandag waren Hugo en Janai jarig! Na school ging ik met Anaid mee naar haar huis om daar wat rond te hangen totdat we naar Janai konden gaan. We gingen eerst nog naar Plaza Cinepolis om er een cadeautje te kopen voor Janai en toen konden we eindelijk naar haar toe gaan. We zaten een tijdje bij Janai thuis en aten pastel (als ik ergens naartoe ga met Anaid, is het hoogstwaarschijnlijk dat we pastel gaan eten J ). Daarna gingen we terug naar huis, en het toeval was dat we in dezelfde taxi zaten die ons naar de Cinepolis had gebracht! Het was best grappig, aangezien er massaal veel taxi’s zijn hier in Villahermosa.

DINSDAG 21/04/2009 HBD WILLIAMS & IDALI

Jeej! Op dinsdag weer twee verjaardagen! In de pauze zongen we voor Idali en sneden ‘de taart’ aan. De taart bestond uit twee koekjes, en iedereen kreeg een stukje, Idali natuurlijk het grootste.

Tijdens Desarollo Humano werd David naar buiten gestuurd door de leerkracht. Het hilarische was wel dat dat niet ging omdat iemand langs buiten met een rietje de deur op slot had gedaan. We hebben namelijk een ander slot dan een normale deur, bij onze deur moet er zo een hangslot aan, maar dat wil wel zeggen dat als je er een takje of een rietje in steekt i.p.v. het slot, dat we dan opgesloten zitten. En we kregen de deur dus niet meer open.

Na school kwam Anaid mee naar mijn huis om een uurtje te zitten kletsen, want daarna moest ze naar huis om op haar broertjes te passen.

In de namiddag ben ik met tia en tia Patricia naar de voorstelling van de ambassadrices van de kermis gegaan. Elk jaar is er één ambassadrice van elk deelstaatje van Tabasco. En natuurlijk is er maar één die de verkiezing dan wint, zij wordt dan Flor Tabasco, bloem van Tabasco en afgevaardigde van de kermis. Tia vroeg of ik niet met één ervan op de foto wilde, en uiteindelijk ben ik dan maar met allemaal op de foto gegaan.

WOENSDAG 22/04/2009

Op woensdag gebeurde er niet echt iets speciaals, behalve dan dat de leraar van Ecologie de schoen van Faby naar buiten had gegooid. Vreemde toestanden gebeuren hier toch.

Ik ging zoals gewoonlijk zweten in mijn dansles en ’s avonds gingen we eten bij tia Cota voor haar verjaardag.

DONDERDAG 23/04/2009

Op donderdag kwam ik 2 à 3 uur te laat aan op school en heb ik enkel de TLR- en fysicales gevolgd. Tijdens fysica had ik de laptop van David geleend om mij aan te melden op msn. De leerkracht zei er iets van, maar toen zei de rest van de klas: ‘Maar zij is van het uitwisselingsproject.’ En dan was het ok, maar David zelf moest wel verderaf gaan zitten, want hij moest wel opletten. De leerkracht zei namelijk dat ik de punten niet nodig had en David wel. In België zou dat echt niet kunnen als je uitwisselingsstudent bent.

Na school ben ik taco’s gaan eten met Samm, maar daarna moest zij ook naar huis en was er echt niemand meer op school! Iedereen was namelijk naar huis gegaan om zich te verkleden voor MUN. Samm en Martha hadden gevraagd of ik niet even wilde komen kijken, dus dan deed ik dat maar. Daarna ging ik naar de dansles. Toen de dansles gedaan was ging ik nog even met Julia (van de dansles) naar de OXXO, en toen weer alleen terug naar MUN. Na MUN wilde de klas nog iets gaan eten in Casa del Sirloin. Ik wilde eerst niet mee, want iedereen stond daar netjes opgekleed in maatpak of kleedje en ik had mijn bezweette danskleren nog aan! Maar uiteindelijk wisten ze me toch te overtuigen en aten we allemaal lekker taco’s J.

VRIJDAG 24/04/2009

Op vrijdag heb ik tijdens de pauze pastel gegeten omdat een paar vrienden die hadden gemaakt voor Ophe en Alex (en dat zijn dan weer mijn vrienden). Het was een enorm lekkere  chocoladetaart en ze was uiteraard helemaal op.

In de les van Historia de México (die ik heb in het tweede semester) was er grote gekte losgebroken omdat er een deel van de klas buiten stond en niet binnen kon. De reden: iemand had de klink van de deur eraf gehaald, en nu hadden we in plaats van één klink, géén klink meer, de andere was namelijk al langer verloren. Wij (de anderen van de klas die al binnen waren geraakt voor de klink verdwaalde) zaten opgesloten in de klas, terwijl de gekte buiten op de deur stonden te bonken. Ze wilden namelijk binnen geraken omdat ze anders als afwezig werden aangeduid door de leerkracht (die ook binnen was). Uiteindelijk kwam een studiemeester ons redden en kreeg de klas net voor het belsignaal weer open, want echt niemand kon binnen of buiten.

De klinken zijn nog steeds spoorloos.

Verder moest ik snel zien thuis te geraken, want ik moest naar de dansles, daarna weer terug naar huis om mij te douchen, want Erick kwam mij halen om naar de clausure van MUN te gaan. Daarna bleven we nog even iets zitten drinken met Emma en Eduardo, die die dag jarig was. Zijn verjaardag was een beetje een domper geweest, want al zijn vrienden waren al vroeg doorgegaan van MUN. Wat hij echter niet wist, was dat zijn vriendin, Faby, een verrassingsfeestje had georganiseerd. Eduardo reed met Emmanuel mee en kwamen later aan bij de rancho dan de rest. En het was een grote verrassing! Hij was er helemaal blij mee J. Het werd een geweldig feestje en iedereen had zich geweldig geamuseerd.

ZATERDAG 25/04/2009

De parade van de ambassadrices kwam er ook weer aan! Dus zaten we allemaal thuis (tia Elvira was ook nog gekomen) naar de tv te kijken tot de parade voorbij ons zou komen. Daarna liepen we snel naar buiten om op het einde van de straat de wagens te zien voorbijkomen. Elke ambassadrice had een wagen uit haar eigen deel van de staat met de eigen kenmerken van dat deel.

En toen was het al 22.00 door! Maar Alma wilde nog naar de film, dus gingen we nog gauw naar MMCinemas om er een (late) filmvoorstelling te zien.

ZONDAG 26/04/2009

Op zondag moest ik vroeg opstaan, want ik ging met tia wandelen in park ‘La Polvora’. Daarna gingen we met z’n allen naar Comalcalco om de ruïnes te zien, naar Paraiso om te eten en even naar het kermisje te gaan, naar Jalpa om de kerk te bezien en een ijsje te eten en naar Nacajuca om daar ook de kerk te bekijken. Ik was zo moe daarna dat ik om 20.30 ben gaan slapen. Toen ik daarna weer wakker werd om 23.00 uur, was ik nog steeds bekaf en heb ik me enkel omgekleed om terug te slapen.

MAANDAG 27/04/2009

Om 6 uur ’s morgens belt AFS mij plots op om te vragen of ik geen interview over de varkensgriep wilde geven op Studio Brussel. Ik heb dan maar gezegd dat ik dat niet kon, omdat ik toen nog totaal niks wist te vertellen over die stomme griep! Dus hebben ze het aan Sien gevraagd, die dat wel wilde doen. Wel heb ik een interview gegeven op Radio 1, maar dat was toen ik al thuis was en al meer wist over de griep, die trouwens echt niet Mexicaanse Griep genoemd mag worden! De Mexicanen vinden dat helemaal niet leuk en ik ook niet.

Maar dus… Maandag, alles ging nog volledig goed, ik ging naar school zoals normaal. Op school werd plots alles anders, er zouden geen klassen meer zijn tot 6 mei! Nee… en alles ging toe! Ook mocht ik niet meer naar mijn dansles L.

DINSDAG 28/04/2009 HBD JUAN

Opeens was op dinsdag ALLES dicht en gesloten! Alle cinema’s, de gewone winkels en de shopping centers, alles gewoon. Enkel de supermarkt was nog open, en die zat dan ook bommestevol. Er waren veel mensen die mondmaskertjes droegen en de karretjes van de super werden ontsmet.

Buiten dit alles was er wel een leukere gebeurtenis: Juan was jarig! Maar omdat we niet uit konden gaan (wat hij echt superjammer vond), nodigde hij ons allemaal uit bij hem thuis. Ik kwam er aan en Jeka, Chile, Cintia, David en Victor waren er al, en stiekem ook nog een andere vriendin van wie ik de naam niet meer herinner. Terwijl de jongens films gingen huren en pizza gingen kopen, zaten wij met z’n allen X-box te spelen. Het was enorm grappig, aangezien niemand er veel van kon, ik heb toen echt zo hard gelachen! En bijna heel de tijd zitten wenen, gewoon omdat het zo’n idioot spelletje was. Later kwamen ook Martha en andere vrienden van Juan aan. We zagen films en aten pizza.

En toen ging David naar huis, en ik ook, want ik had hem gevraagd om mij thuis te brengen, anders geraakte ik niet thuis.