Mexico, Mexihiiiiiiiiicoo!

WOENSDAG 29/04/2009

Op woensdag had ik natuurlijk niets te doen, aangezien we geen school hadden wegens varkensgriep. Dus kwam Raul bij mij thuis films zien. Na de eerste film gingen we naar de OXXO om een ijsje te halen en daarna zagen we nog een film. Nadat Raul weg was gegaan, zette ik mijn messenger op en zei Iida (de Finse) tegen mij dat iedereen van AFS in Mexico naar huis gestuurd zou worden. Ik kon het eerst niet geloven! Waarom hadden ze mij niet ingelicht? Even later meldde de verantwoordelijke van AFS zich aan (jaja, in Mexico kan alles) en vroeg ik haar wat er aan de hand was. Ze zei dat ze mijn tia al had proberen te bellen, maar dat die niet opnam. En dat we donderdag of vrijdag allemaal naar huis zouden worden gestuurd.Ik kon niet geloven dat ik misschien de volgende dag al moest vertrekken. Ik moest even kalmeren over het slechte nieuws, maar ongeveer anderhalf uur later (ondertussen was de rest ook thuisgekomen en zagen we dat er inderdaad een paar gemiste oproepen stonden op tia’s gsm) dacht ik dat ik er toch iets aan moest doen! Dus lichtte ik iedereen via msn in dat ze de volgende dag afscheid moesten komen nemen van mij, want dat ik terug naar België zou gaan! Omdat het al redelijk laat was op de avond (bijna middernacht), was niet iedereen meer online, en dus moest ik de helft nog opbellen ook. Na deze helse toestanden was ik echt kapot en viel meteen als een blok in slaap.

DONDERDAG 30/04/2009

’s Middags beldden ineens Adal en Oscar aan de poort. Ze kwamen mij al bezoeken om afscheid te nemen. We zaten maar wat te kletsen in de living. Van Adal kreeg ik een mooie afscheidsbrief en een zelfgemaakt kunstwerkje en Oscar gaf me zijn horloge die hij altijd droeg. Daarna trokken we nog foto’s en uiteraard kon de foto met de mondbeschermer niet ontbreken, daarom had Adal er nog één meegebracht voor mij J. Hierna ging ik met tia, tio en Alma eten in La Calle, een restaurant in Villahermosa dus. Ik bestelde chilaquiles, om toch nog maar eens lekker Mexicaans te eten. Opnieuw aangekomen thuis, kon ik me even opfrissen, maar al gauw beldde David aan de deur. En even later kwamen ook Samm, Jorge, David (de andere dan), Alondra, Dedios, Gerardo en Ariana aan. Omdat ik graag nog een keer een esquimo wilde gaan halen aan de kathedraal, besloten we daar naartoe te rijden. Dan konden we in één keer Caro en Ophe ophalen. Toen we net wilden wegrijden kwamen ook Erick, Faby en Sarita aan. En dus reden we met z’n allen naar de kathedraal. Onderweg beldde tia mij nog dat er drie vrienden thuis zaten (Alex, Mine en Lucia). Aangekomen aan de kathedraal waren ook Emma, Eduardo, Williams, de neef van Williams, Martha en Eder er. Uiteindelijk wilde niemand anders een esquimo, maar waren we speciaal voor de mijne gegaan J. Daarna gingen we allemaal bij mij thuis Brusselse truffels eten. Ook kwam (andere) Martha ondertussen nog aan, en stapte Hansel op een gegeven moment opeens door de deur. Iida en Saki kwamen uiteindelijk ook nog even langs en het werd echt supergezellig. Als laatste kwam Jhoana ook nog aan.Daarna ging iedereen (uiteraard) naar huis.

VRIJDAG 01/05/2009

Op 1 mei zouden Saki en Iida naar huis gaan! Lara was donderdag al vertrokken, ze wist pas een uur op voorhand dat haar vlucht zou vertrekken en had dus totaal geen tijd om afscheid te nemen van haar vrienden. Ondertussen wist ik zelf nog steeds niet wanneer ik weg zou gaan. AFS Mexico trekt dan ook op niks. Het zou waarschijnlijk maandag worden.Saki had me ’s morgens nog uitgenodigd om langs haar huis te komen om afscheid te nemen (Iida zou ’s morgens al vertrekken, dus dat lukte niet meer). Omdat Cintia nog geen afscheid had kunnen nemen van Saki, belde ik haar op en vroeg of ze niet mee wilde. Natuurlijk wilde ze dat wel, dus even later waren we allebei bij Saki thuis om nog wat te kletsen. De mama van Saki gaf me nog een leuke sticker van Tabasco en dan moesten we uiteindelijk door omdat Saki nog een paar dingen moest doen voor ze die namiddag zou vertrekken.Tia en Alma kwamen mij halen, want we zouden gaan eten bij tia Beatris, die speciaal Pejelagarto (Tabascaanse vis) had klaargemaakt in de vorm van empanadas, pan de calson en bonensoep. Plots belde Rafa mij dat hij met Paco voor mijn huis stond. Of ik niet thuis was. Ja nee dus! Tia bracht me dan maar gauw naar huis en even later kwam ook Marianela aan om nog afscheid te nemen. We gingen met z’n allen naar de Delit om een yoghurtijsje te kopen.

ZATERDAG 02/05/2009

Op zaterdag kwamen Alicia en tia Nelly langs om te eten. Veel tijd hadden we niet, want we moesten nog helemaal naar Nacajuca rijden om mijn blouse van Tabasqueña om te wisselen naar een kleinere maat. Plots belde Mauricio mij. Of hij ook niet even langs mijn huis mocht komen. Maar ja, dat ging nogal moeilijk, aangezien ik in Nacajuca zat en hierna naar Jhoana zou gaan. Even later belde hij terug of hij dan niet even naar Jhoana’s huis mocht komen, want dat hij mijn pakje wilde afgeven. Dus even later kwam ik bij Jhoana aan en net toen ik binnen wilde gaan, kwam Mauricio ook aan, samen met zijn mama en zijn broer Memo. Ik kreeg een mooi, rood armbandje met de letter ‘A’ en een engeltje eraan. Ik was er superblij mee en ze waren speciaal rondgereden om het te komen afgeven. En toen moest ik ook van hen afscheid nemen.Bij Jhoana zaten we gewoon wat te kletsen en foto’s te bekijken tot het tijd werd om naar huis te gaan.

ZONDAG 03/05/2009 HBD BRENDA!

Op zondag gingen we nogal eens wat gekke dingen doen!Ik had afgesproken met Samm en Alex aan de markt van Tamulte (een kolonie in Villahermosa). We zouden inkopen gaan doen om koekjestaart te maken. Aangezien we op de markt niet echt alles vonden, gingen we dan toch maar met een taxi naar de supermarkt. Daarna keerden we terug naar de markt om er taco’s te eten, die maar 3 pesos kostten. Met een combi gingen we dan naar Samms huis, waar we een hele CD lang zot hebben staan dansen met z’n drieën. Tot plots een paar buren van Samm binnenkwamen: Brenda en Dario. Ze hadden al zoveel over mij gehoord van Samm, dat ze me nu eindelijk ook eens wilden leren kennen! We maakten de koekjestaart en daarna gingen Dario en Brenda naar het feest van Abram, die die dag een taquisa gaf in het fraccionamiento voor zijn verjaardag. Eerst aten we nog kokosnoot, omdat er een venter langskwam. Het was erg leuk, eerst maakt die dan een gat in de kokosnoot, en dan kan je met een rietje het sap eruit opdrinken. Daarna kapt hij de kokosnoot in tweeën en kapt in de zijkant kleine inkepingen. Dat zijn dan de lepeltjes om het vruchtvlees op te lepelen. Samm was ook uitgenodigd op het feest, maar wilde niet gaan omdat ik en Alex erbij waren, en zogezegd waren we niet uitgenodigd (eigenlijk ik wel, want heel de buurt wilde mij leren kennen). Dus heb ik Samm toch maar overtuigd dat we er heen gingen. We aten taco’s en een stuk van de taart.Daarna begon het dansdeel van het feest, maar wij ging terug het huis in om de film ‘Mama Mia’ te zien. We hebben zo gelachen! En superhard meegezongen en gedanst. Opnieuw kwamen Dario en Brenda onze zotte bui verstoren. Ze zeiden dat ze met z’n allen gingen dansen in het huis van Javier (een andere buur van Samm) en vroegen of we niet meegingen. Dus gingen we maar mee! Na een tijdje zouden de ouders van Javier thuiskomen, dus moesten we ergend anders gaan dansen. Samms terras! Allemaal naar Samms terras dus, waar we een superleuk dansfeestje begonnen, het was eigenlijk een beetje het afscheidsfeestje dat ik dan niet zou hebben, maar dan met de buren van Sammantha, maar het was zeker zo leuk!Daarna bracht Samms mama ons naar huis.

MAANDAG 04/05/2009

Maandagmorgen kwamen de medeleerkrachten van tia ontbijten, maar omdat ik mij koffer nog bij elkaar moest smijten, kon ik niet lang mee aan tafel blijven zitten. Na het ontbijt (dat bijna uitliep tot een middagmaal) gingen tia en ik inkopen doen om spullen te kopen om mee te nemen naar België, zoals tortilla’s, kaas enz. Terug thuisgekomen begon ik met een koekjestaart te maken, en een kleintje voor Juan, want die zijn verjaardag was dus recht in de varkensgriep gevallen zodat we niet veel konden doen. Even later kwamen hij en Victor bij mij thuis (ook om het huis nog eens te zien) en at Juan zijn taartje op. Meteen had ik dan ook mijn lift naar de Chili’s, een nieuw restaurant. Rafa had namelijk het leuke idee gekregen om daar ons laatste avondmaal te gaan eten met z’n allen. Maar net voor ik aankwam belde hij dat hij (net voor te vertrekken) ruzie had gemaakt met zijn broer, en dat zijn ouders hem niet meer lieten gaan.Onderweg gingen we ook nog even David oppikken, want die had geen vervoer en mocht dan maar met ons meerijden. Aangekomen aan Chili’s zaten Hendrik (rotary club, Duitsland) en Wilbert ons al op te wachten aan de inkom. We liepen door naar het terras en daar zaten Lily, Aldo, Emma, Alex, Paco en Raul al te wachten op ons. Maar omdat we al met zoveel waren, moest er nog een tafel worden bijgeschoven. Later kwamen ook nog Sheyla, Monica, Herclas, el Chino, Martha, Eder, Williams en zijn neef, de andere Monica en Oscar. Uiteindelijk namen we bijna alle tafeltjes op het terras in beslag. Omdat het het allerlaatste afscheid was, hadden een paar van de jongens tegen de bediening gezegd dat ik jarig was en dus kreeg ik even later een lekkere, grote bol ijs met fruit (denk ik dat het was) er bij.Na het het fijne etentje bracht Wilbert mij, Raul, Paco, el Chino, Herclas, David en Alex nog even naar het huis van Rafa, omdat het uiteindelijk allemaal zijn idee was. Ook Erick kwam nog even om afscheid te nemen. En toen sms’te tia plots dat ik naar huis moest komen om mijn koffers te maken L. Dus brachten de ouders van Raul mij naar huis, nam ik ook afscheid van hen, en ging mijn koffers verder maken.Om ongeveer half twee kon ik dan eindelijk gaan slapen.

DINSDAG 05/05/2009 HBD OSCAR

Jaja, ’s morgens moest ik vroeg opstaan, zo ongeveer om 5 uur. We reden naar de luchthaven en daar aangekomen zei de meneer achter de balie dat ik het papiertje (visum voor Mexico) moest afgeven dat ik bij het binnenkomen van het land had gekregen. Natuurlijk had ik dat niet meer. Dus moest we naar de dienst immigratie koersen. Na vijftienduizend keer over en weer te hebben gegaan, vroeg ik toch nog eens aan die mens of hij mijn groene boekje niet nodig had. Ja lap, dat was dus alles wat hij moest hebben! Maar ja, dat komt ervan als je mij negeert ;). Verder moest ik nog 26 dollar extra betalen voor mijn tweede valies. Even later komt die kerel er terug aan om te zeggen dat het niet waar was. Hij had zich vergist. Ok, dus had ik mijn 26 dollar terug en konden we eindelijk gaan ontbijten, maar… ze waren al bijna aan het inschepen! Jongens toch, dan maar geen ontbijt!Van Villahermosa vloog ik naar Houston, waar ik door de douane moest en mijn koffers moest openmaken. Het ging ongeveer zo:-‘Hebt u eten bij?’-‘Euhm, ja.’-‘Vlees?’-‘Ik denk het niet, ah neen, vlees niet nee.’-‘Fruit?’-‘Ik zou het niet meer weten, maar ik denk van niet nee. (Gedroogde bloemen zijn toch geen fruit?)‘Maar ik heb wel twee flessen alcohol bij (wat stiekem gelogen was, want het waren er drie).-‘Ok, ik ga het even checken.’Vijf jaar later komt hij terug.‘Ok het is in orde, loop maar door. Dus ik moest niet eens mijn koffers opendoen, nu ja, geen probleem voor mij. Ik liep verder om de koffers opnieuw in te checken en ging zitten wachten aan de gate op de vlucht. Een aantal uren later landden we eindelijk in Amsterdam. Ik moest nog de halve luchthaven en paspoortcontrole door om mijn cityhopper naar Brussel te zoeken.Het was grappig, opstijgen, koekje en drankje krijgen en terug dalen. En toen kwam ik aan in het trieste Belgenlandje, waar het net een mindere dag was, met miezerregen en alles. Ik kwam aan met mijn blouse van Tabasqueña aan en zag mijn papa en mama en broers en zus al volledig staan met hun zelfgemaakte spandoek. Er was ook nog een vrijwilligster van AFS bij. En toen gingen we naar huis met de trein, de bus en daarna de auto.Toen naar de bib van Schilde, de supermarkt en toen…

JETLAG