Mexico, Mexihiiiiiiiiicoo!

RUTA MAYA

Deel 3

Zondag 22 maart

Op zondag gingen we de ruïnes van Chichen-Itzá bezoeken. 's Avonds kwamen we aan in Mérida en we kregen er een warm ontvangst van AFS Mérida. Ze hadden een klein showtje voor ons in mekaar gestoken. Er waren Yucateekse dansers (of hoe dat ook wordt geschreven in het Nederlands) en die konden zelfs dansen met een vol glas water en een vol bierflesje op hun hoofd! Ook waren de studenten die volgend jaar met AFS weggaan, aanwezig bij het avondeten, allé die van Mérida dan toch.

Ook kregen we nog een kleine act van Koen en Louis op de gang van het hotel. Ze hadden namelijk de gordijnen en de lampenkappen weggenomen uit hun kamer om zich te verkleden als lesbische bruiden. Ze zagen er geweldig hilarisch uit. En dit allemaal omdat hun kamer roze was.

Maandag 23 maart

Op maandag gingen we dan Mérida bezoeken in een soort busjes, maar dan heel erg open. De bankjes in het busje waren voor twee personen, maar we moesten er met drie op gaan zitten, want anders moesten ze een extra busje huren ofzo. Het resultaat was dan ook dat ik bijna uit het raam viel. Hoewel er eigenlijk geen raam was, en ik eigenlijk het raamgat bedoel.

En dan vertrokken we naar de allerallerállerlaatste ruïnes! Het waren de ruïnes van UXMAL.

Het slapen was niet in het hotel te doen, maar wel in onze 'comfi' bus. Ik heb echt bijna niet geslapen, mijn staartbeentje deed ongelooflijk veel pijn. Maar wie wil reizen, moet pijn lijden, zeggen we dan maar.

Dinsdag 24 maart

Uiteraard was ik de volgende morgend dan ook geradbraakt. Zo kwam ik dan aan in Veracruz, waar we ontbeten in het hotel en verder nog mochten zwemmen in het zwembad en in de zee als we wilden. Daarna moest ik nog mijn ticket voor de terugreis gaan kopen, en uiteindelijk werden we losgelaten in het centrum van Veracruz. De hele tijd werden we (allé, vooral ik dan, want ik liep met Jenny (China) en Saki (Japan)) nageroepen met 'WeraWeraWeraWeraWeraWera', maar dan supersnel gezegd. Wera betekent dus blanke.

Hierna kwam ik Sien en Evie weer tegen in het hotel en gingen we gaatjes laten schieten! Allé, zij gingen dat doen, ik ging gewoon mee om toe te kijken.

En 's avonds gingen we allemaal naar een discotheek 'in de buurt'. Diegenen die in Veracruz woonden zeiden dat het best wandelend te doen was vanaf het hotel. Echt niet! Uiteindelijk is iedereen in taxi moeten gaan :P.

Het was best een gezellig ding, die 'disco', maar omdat het dinsdagavond was, was er niemand buiten de hele AFS-bende.

En toen ging ik nog maar eens slapen :D!

Woensdag 25 maart

De dag van de terugreis! Wij van Villahermosa mochten nog even langer blijven, samen met diegenen die in het zuidwesten wonen. De rest ging met de gehuurde bussen terug naar Mexicostad om van daaruit allen hun eigen weg te gaan, terug naar hun eigen stad.

Ondertussen zat ik dus nog een half dagje in het hotel te genieten van het zwembad. Het was enorm zalig, VAKANTIE :D.

In de namiddag vertrok ik dan met Saki (Lara wilde nog tot 's nachts blijven) naar Villahermosa! Het was een vreselijke busreis, het leek echt uren te duren (en zo was het stiekem ook) en we stopten bij elke 'halte' en kwamen echt superlaat in Villarhermosa aan, rond twee uur 's nachts.

Michel (broer van Saki) stond Saki al op te wachten, en samen bleven we allemaal nog wachten op tia, die wat later aan kwam gereden.

En verrassing, verrassing! Wie zat erbij in de auto? Tia Micaela! Jullie weten wel, die van in Juarez. Bleek dat zij en abuelita op bezoek waren gekomen bij ons. En ze zouden nog wel even blijven.

Eénmaal thuisgekomen ging ik meteen mijn bed in, zo uitgeput was ik.

Ojah, als mama zich zou aanmelden, zou het al veel gemakkelijker zijn om met haar te chatten :).

En als ik de pc zou hebben ook.

X ankee