Mexico, Mexihiiiiiiiiicoo!

Mensjeeeeeeees,,

Ik ben er weer! Ik zet mij er nog maar eens aan om een blogbericht te schrijven, het is nodig. Ik ben gewoon zo ongelooflijk verveeld dat ik geen zin heb in niks, ik wil alleen maar het huis uit! Maar dat kan pas in de namiddag, dus 's morgens zit ik te niksen.

En mijn tong is verbrand.

Dit was het slechte nieuws.

Nu het goede nieuws!

Een NIEUW blogbericht van mijn eigenste ik-persoon! Woehoew! (Even jullie enthousiasme opwekken) Ok daar gaan we...

DINSDAG 23 DECEMBER

Hoera! We gingen naar de VSA! Waauw, naar Amerika gewoonweg :D. Alvorens je binnen mag, moet je eerst in de rij aanschuiven om door de controle te gaan. Dat duurde al anderhalf uur, we waren een beetje te laat opgestaan, vermoed ik. En toen we dan UITEINDELIJK bij de controlepost waren, bleek dat ik toelating nodig had... Die moest ik dan aanvragen in het kantoor ernaast. Stond daar ook nog eens een rij, dus waren we weer een uur kwijt. En toen... mocht ik BIJNA binnen, ik moest nog maar eens een wachtrij afgaan. Deze keer die van de voetgangers. Maar ik ben binnengeraakt! Gelukkig maar, want ik stierf van de honger. We gingen snel iets  'ontbijten' en dan shoppen!! Na het shoppen zijn we (=Alma, tia en ik) met Paola, tia Claudia, abuelita en tia Micaela gaan eten voor Paola's verjaardag in Carino's, Italiaans restaurant. Na het eten moesten we uiteraard verdergaan met shoppen...

En dan terug naar Juarez! Maar alvorens thuis te komen, heb ik nog getrakteerd in het 'cafeetje' (zo zullen we het maar noemen) van tia Claudia.

's Avonds landde dan het vliegtuig van tio en die moest uiteraard afgehaald worden van de luchthaven, wat we dan ook gedaan hebben.

WOENSDAG 24 DECEMBER

's Morgens eerst uitgeslapen en later naar het huis van tio Pancho om het internet te gebruiken :).

In de namiddag hebben we met al diegenen die in het huis van abuelita wonen (abuelita, Paola, tia Claudia en wij) het kerstdiner voorbereid.

's Avonds wilde abuelita naar de kerstmis gaan. Dus wij volledig opgemaakt met jurk en al, naar de mis van 8 uur. Jammer genoeg was de mis van 8 uur eigenlijk stiekem on 7 uur. Maar ik kwam toch nog net op tijd om kinneke Jezus een kusje te geven op zijn bolleke :D.

Het kerstdiner bestond uit MASSAAL veel eten, en na het eten gingen we pakjes open doen! Hoera! :D Ik kreeg een CD van tia Gaby, oorbellen van tia Paty en tio Julio, lipgloss van tio, tia en Alma en een pyjama, maar ik weet niet meer van wie die was :). De pyjama is stiekem echt VEEL te groot, maar ok :).

DONDERDAG 25 DECEMBER

Kerstmis!!! En dat betekent: Uitslapen! En de hele dag films kijken + het eten van de vorige avond verder opeten (niet dat dat in één dag gelukt is). En we hebben echt NIKS anders gedaan. Het was wel leuk, de hele dag in pyjama niksdoen met de anderen in het huis.

VRIJDAG 26 DECEMBER

Op vrijdag riep de plicht weer en moesten we gaan shoppen.

ZATERDAG 27 DECEMBER

Zaterdag konden we ook niet anders dan te gaan shoppen (in Amerika).

En 's avonds was er niemand thuis, buiten Paola en ik. Dus heb ik maar met haar een film gezien.

ZONDAG 28 DECEMBER

Op zondag moesten we ons voorbereiden om op reis te vertrekken naar Taos, New Mexico! Eerst gingen we boodschappen doen en toen moest ik mijn koffer maken! Juist toen ik mijn koffer had gemaakt, zei tia tegen mij dat ik alles in een andere koffer moest steken. Pfff... al die moeite voor niks. :)

Ok, nu ben ik weer verveeld... Ik wil namelijk veel vertellen, maar niet over die reis! :D

En ik ga mijn chronologische volgorde nu niet doorbreken. (nu ben ik even trots dat ik nog moeilijke woorden weet en kan schrijven)

Ok mannen, morgen staat er nog een blogje vermoed ik..

Maarja, met mij weet je nooit he ;)

Kussies!

X anke

Heeeeeeeey al mijn lieve lezertjes! EINDELIJK schrijft ze nog eens! Ja ik weet het, maar ik was nogal redelijk op vakantie... en daarna... ja, ik moet eerst terug wat met mijn vrienden contacten leggen via msn he, zien naar waar we uit kunnen gaan enzo.

Maar bon, hier ben ik dus weer, volledig ter uwer beschikking. En dit blogbericht is een Gennie Special, want zij wordt vandaag 19 januari 2009 19 jaar oud!! Hoera, hoera en proficiat (voor de honderste keer ofzo ;) ).

Ik hoop dat jullie even een pauze hebben van jullie dagelijkse bezigheden, al is het naar school gaan, studeren (ik leef met jullie mee, geloof mij), werken, het huishouden doen of, zoals ik dan, vakantie hebben. Ik heb namelijk weer een boel te vertellen. Natuurlijk moet je het ook niet allemaal in één keer lezen, je kan altijd wat bewaren voor later ;).

En dan, na deze geweldige, uitgebreide inleiding (ik zit in mijne goeie vandaag precies :P) begint het échte verhaal weer! En dat was zo ergens gebleven op zondag 21 december, en dus...

ZONDAG 21 DECEMBER

De dag van het grote vertrek naar Ciudad Juarez, Chihuahua! Ik was gewaarschuwd, ongeveer al mijn vrienden hadden al gezegd: Alla matan gente. Nu zullen jullie allemaal denken: Wat is dat nu weer? Leg eens uit! Uiteraard leg ik dat dan ook uit, he. Het betekent: Daar vermoorden ze mensen. Dus ik dacht zo al van: Oeioei mannen, dat wordt een toffe vakantie, maar als ik sterf, dan sterf ik gelukkig, want ik heb toch wel een goed leven gehad. De kracht van het positieve denken zal mij wellicht gered hebben. Nu terug naar zondag...

We ontbeten samen, en in de namiddag had ik een geweldig plan: Ik zou op mijn blog schrijven! Maar dat ging dus niet door omdat we plotseling vroeger vertrokken, want ze wilden nog ergens iets gaan eten. Dus we gingen eten ergens in een hotel in Villahermosa, om dan daarna naar de luchthaven te gaan, en Alicia (Argentijnse) tegen te komen. Tio zou pas dinsdag afkomen naar Juarez, hij had nog werk op de range.

Na veilig geland te zijn in Ciudad Mexico, gingen we snel iets eten (jaja, we hadden alweer honger) en daarna merkten we dan dat onze vlucht naar Juarez een halfuur vertraging had. Aangekomen in Juarez werkte het ding om af te stappen niet, dus moesten we in de frisse lucht uitstappen. En met frisse lucht, bedoel ik ook echt FRISSE lucht, het was amper boven het nulpunt. Dit was wel weer even wennen na de hitte in Villahermosa. Abuelita (=oma, nu de andere dus), tio Pancho en Panchito stonden ons al op te wachten om naar het huis van abuelita te rijden.

MAANDAG 22 december

Na kennisgemaakt te hebben met bijna heel de familie van tia, gingen we inkopen doen met abuelita, tia en tia Micaela (=zus van vader van tia) voor het kerstdiner. Later die dag kwam de pianoleraar van Paola (=nicht van Alma, woont bij abuelita met haar mama tia Claudia) om haar pianoles te geven. En ik mocht erbij zitten. Het gekke was, dat ze de liedjes (Beatles, Titanic e.d.) niet van de partituren speelden, maar zo uit het hoofd. Notenlezen konden ze dan waarschijnlijk ook niet, vermoed ik.

's Avonds was het dan diner bij tio Pancho, want het was zijn verjaardag! Naar jaarlijkse gewoonte gingen we posada vragen. Dit betekent dat een deel van de mensen buiten staat en het andere deel staat dan (logica) binnen. Diegenen die buiten staan moeten dus vragen of ze binnen mogen, en dat terwijl ze het posadalied zingen (diegenen die binnenstaan antwoorden dan enz.). En iedereen heeft een brandend kaarsje vast. En uiteindelijk mogen ze dan binnen uiteraard. Het geweldige aan deze posada was wel dat de dames binnen stonden... en de heren buiten in de koude :D.

Na de posada, gingen we een piñata kapotkloppen! En ik mocht eerst, omdat ik het nog nooit gedaan had :). Het moment dat dan die piñata open wordt geklopt, veranderen de kindjes in een heuse vleeshoop om het lekkerste snoep te pakken te krijgen. Echt ongelooflijk. De tweede piñata was nóg erger. Mariana (=nichtje van Alma) lag bij de vleeshoop (met nog meer nadruk deze keer op HOOP) helemaal vanonder. Het arme kind verloor een schoen en haar bril.

Maar had wel veel snoep...

En toen vonden we nog een gsm ...

Daarna gingen we eindelijk eten, ik stierf bijna van de honger. En nog veel later kwam de taart eraan! Eén keer mocht tio Pancho de kaarsjes uitblazen en daarna Paola, die de volgende dag jarig was. Toen Paola de kaarsjes ging uitlbazen riep iedereen: Blazen Paola! Maar er was een klein kindje dat ook Paola heette en zij blies tot twee keer toe alle kaarsjes uit omdat ze dacht dat het voor haar bedoeld was!

Na de taart was ik moe en ging ik met tia Claudia en Paola naar abuelita's huis om te gaan slapen.

Jongens jongens toch!

Ik moet stiekemig zo eens gaan slapen! Morgen schrijf ik wel verder hoor, ik wil gewoon niet dat de pauzes te groot worden zodat jullie de rest van de dag niets meer doen ;).

Tot morgen! Slapen jullie ook lekker! (en in één van de volgende berichten zullen jullie waarschijnlijk begrijpen waar het geweldige Nederlandse 'slaap lekker' opeens vandaan komt)

X anke

Even laten weten dat er spoedig iets op de blog komt te staan.. maar ik was op vakantie, zonder pc! Nu heb ik terug internet en kan ik weer volledig beginnen met schrijven :D.

Maar dan morgen, want vandaag heb ik bezoek van die freunde :).

Diuuu!

X anke